tuba

tuba
tuba {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. tubabie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'urządzenie do wzmacniania głosu przy porozumiewaniu się na odległość, w kształcie rury z rozszerzonym końcem, wykonane z plastiku lub blachy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tuba reżysera, kapitana statku. Policjant ogłaszał przez tubę komunikat dla przechodniów. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'opakowanie z cienkiej blachy lub giętkiego plastiku w kształcie walca, którego jeden koniec jest spłaszczony i zawinięty lub sklejony, drugi natomiast zakończony jest gwintowaną końcówką z nakrętką; służy do przechowywania substancji{{/stl_7}}{{stl_7}} mających konsystencję kremu lub żelu, a opróżnia się je przez wyciskanie; także: zawartość tego opakowania': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tuba pasty, kremu. Wycisnąć farbę z tuby. Zmarnował dwie tuby kleju. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'instrument muzyczny dęty w postaci długiej, wielokrotnie zwiniętej metalowej rury z szeroką, skierowaną ku górze czarą głosową, najniższy spośród instrumentów blaszanych dętych' <łac.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

См. также в других словарях:

  • tuba — tuba …   Dictionnaire des rimes

  • TUBA — Tyrrhenorum inventum, Plin. l. 7. c. 56. a tubo, seu canali, quem refert, dicta, priscis Graecis ignota fuit. Unde illos, Tubarum locô, conchis uti consuevisse, legimus, apud Hesychium, Κόχλοις τοῖς ςθαλαττίοις ἐχρῶντο, πρὸ τῆς τῶ σαλπίγγων… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • tubă — TÚBĂ, tube, s.f. Instrument muzical de suflat din alamă, cu registru grav, format dintr un pavilion larg, un tub răsucit şi un mecanism de pistoane. – Din fr., lat. tuba. Trimis de LauraGellner, 01.07.2004. Sursa: DEX 98  túbă s. f., g. d. art.… …   Dicționar Român

  • Tuba — Sf (ein Blasinstrument) per. Wortschatz fach. (18. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus l. tuba Blasinstrument, Trompete, Röhre .    Ebenso nndl. tuba, ne. tuba, nfrz. tuba, nschw. tuba, nisl. túpa; Tube. ✎ Relleke (1980), 175; DF 5 (1981), 521f.… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • tuba — s. f. [Brasil] Lugar onde há muitas pessoas ou coisas reunidas. = TIBA   ‣ Etimologia: origem duvidosa tuba s. f. 1.  [Linguagem poética] Trombeta. 2.  [Música] Instrumento musical de metal com som de baixo. = BOMBARDÃO 3.  [Figurado] Estilo… …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • tuba — TUBÁ, tubez, vb. I. tranz. A consolida pereţii unei guri de sondă prin introducerea unei coloane de tuburi în interiorul ei. – Din fr. tuber. Trimis de LauraGellner, 01.07.2004. Sursa: DEX 98  tubá vb., ind. prez. 1 sg. tubéz, 3 …   Dicționar Român

  • Tuba — Tu ba, n. [L., trumpet.] (Mus.) (a) An ancient trumpet. (b) A sax tuba. See {Sax tuba}. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • tuba — 1852, from Fr. tuba, from L. tuba (pl. tubæ) straight bronze war trumpet (as opposed to the crooked bucina), related to tubus (see TUBE (Cf. tube)) …   Etymology dictionary

  • tuba — túba ž DEFINICIJA 1. cijev zatvorena s jedne strane, sa zatvaračem na zavrtanj, za kreme, paste, ljepila itd. 2. glazb. a. kod starih Rimljana vrsta vojničke, uspravne trublje b. limeni puhaći instrument najdubljeg registra, ubraja se u porodicu… …   Hrvatski jezični portal

  • tuba — f. anat. Ver trompa. Medical Dictionary. 2011 …   Diccionario médico


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»